1651
Pecquet’nin haznesi
Montpellier’de tıp öğrencisi olan Jean Pecquet bir köpeği açarken kalbinin üstündeki venlerden beyaz şilusun kabardığını gördü. Onu omurga boyunca uzanan ince bir damardan aşağı, bel omurlarının üstündeki bir keseye kadar izledi. Keseye şilus haznesi dedi. Bugünkü adı sisterna şilidir.
Duktus torasikusun başlamasının üç biçimi, her birinin dibinde aortun yanındaki düğümlerden gelen gövdelerle beslenen bir sisterna şili, şematik, Gray’s Anatomy, 1918, şekil 600Wikimedia Commons, Henry Vandyke Carter, Public domain (Gray600.png)
Damar duktus torasikustu ve sol subklavyen vende bitiyordu. Şilus üst ana toplardamara ve kalbe gidiyordu, Aselli’nin ve Galenos’un sandığının tersine karaciğerin bunda payı yoktu. Pecquet bulgusunu 1651’de Paris’te Experimenta nova anatomica adlı kitabında yayımladı.
Kaynaklar
- Jean Pecquet, Experimenta nova anatomica (Paris, 1651).
Önceki: Aselli’nin süt damarlarıSonraki: Rudbeck ve Bartholin