1677
Peyer plakları
İnce bağırsağın son kısmı olan ileumun duvarında, mezenterin karşı tarafında, bir santimetre ya da daha uzun oval lenfoid doku plakları bulunur. Johann Conrad Peyer onları 1677’de tanımladı. Her plak, bağırsak örtüsünün hemen altına yerleşmiş, bir düğümünkilere benzeyen foliküllerden oluşan bir kümedir.
Kesitte bir Peyer plağı: üstte villuslar, altta yuvarlak lenf nodülleri ve çevrelerinde boyalı lenf damarları, Gray’s Anatomy, 1918, şekil 1063Wikimedia Commons, Henry Vandyke Carter, Public domain (Gray1063.png)
Bir plağın üstündeki örtüde bulunan özel hücreler bağırsaktan geçenlerden örnek alır ve alttaki lenfositlere verir. Oradaki B hücreleri IgA yapar: bağırsağa salgılanan ve mikropları tutunamadan bağlayan bir antikor. Apandisin duvarı da aynı foliküllerle doludur.
Enine kesilmiş apandis, duvarındaki lenf nodülleriyle, Gray’s Anatomy, 1918, şekil 1074Wikimedia Commons, Henry Vandyke Carter, Public domain (Gray1074.png)
Kaynaklar
- Susan Standring (ed.), Gray's Anatomy, 42nd ed. (2020), chapter on the small intestine.
- Johann Conrad Peyer, Exercitatio anatomico-medica de glandulis intestinorum (Schaffhausen, 1677).
- Arthur Guyton and John Hall, Textbook of Medical Physiology, 13th ed. (2016), ch. 35.
Önceki: BademciklerSonraki: Süt gibi lenf