Yakıt ve yorgunluk
Kasılan bir kas ATP ile çalışır, ama bir lif ağır iş için yalnızca 3 saniye kadar yetecek ATP taşır. Lifte depolanan fosfokreatin ATP’yi yeniler ve ikisi birlikte 8 ila 10 saniye yeter, bu da 100 metrelik bir koşuya neredeyse yetecek kadardır. Glikojeni oksijensiz parçalamak yaklaşık bir buçuk dakika daha sağlar ve laktik asit üretir.
Daha uzun işlerde lifler glikojeni, yağı ve öteki yakıtları mitokondrilerinde oksijenle yakar ve bu saatlerce sürebilir. Uzun bir koşuda işin çoğunu kuadriseps, arka uyluk kasları, büyük kalça kası, gastroknemius ve soleus yapar ve oksijenin çoğunu bunlar harcar.
Bedenin arka yüzünün başlıca kasları, Gray’s Anatomy levhalarından yapılmış bir derleme üzerinde adlarıylaWikimedia Commons, Mikael Häggström after Gray's Anatomy, Public domain (Muscle posterior labeled.png)
Kasın harcadığı enerjinin dörtte birinden azı harekete dönüşür. Gerisi ısı olur, egzersizin bedeni ısıtması bundandır. Glikojen azaldıkça ve işin artıkları biriktikçe yorgunluk başlar. Kramp kendiliğinden süren ağrılı bir kasılmadır, en çok baldırda görülür ve kası germek genellikle onu geçirir.
Kaynaklar
- Arthur Guyton and John Hall, Textbook of Medical Physiology, 13th ed. (2016), ch. 6 and 85.
Önceki: Hızlı ve yavaş liflerSonraki: Kullanmak ve kullanmamak